Uitdaging 2: Weet wat je denkt

Is het je gelukt om een week geen televisie te kijken? Had je last van ontwenningsverschijnselen? Is het je gelukt om te genieten van de rust? Hier is uitdaging nummer 2.

Een tijd geleden hadden we kennissen op bezoek. Ik sprak eerst met de vrouw apart en zij vertelde hoe geweldig leuk haar baan was. Later toen we weer met zijn vieren aan het praten waren, vertelde ik over Neem Ontslag! De echtgenoot zei meteen tegen haar: “Dat is precies iets voor jou!” Het bleek dat zij juist diep ongelukkig was met haar werk! Waarom vertelde ze eerst het tegenovergestelde?

pinoccioIk ben er van overtuigd dat ze niet loog. Echter, het gesprek met mij was een voorgeprogrammeerd verhaal, iets wat ze zelf geloofde. Haar diepere, negatievere gevoelens over haar werk konden ook gewoon bestaan.Heel herkenbaar voor mij, ik deed precies hetzelfde destijds.

Deze tegenstrijdigheden kunnen schijnbaar vredig naast elkaar bestaan in ons hoofd. Tegelijkertijd vormt dit echter die enorme bron van continue verwarring waar zoveel mensen in leven. Het is juist die verwarring die ons weerhoudt om beslissingen te nemen en echt voor onszelf te kiezen.

Uitdaging 2: De Pinokkio test

Voor een week lang, luister naar alles wat je zelf zegt en stel jezelf de vraag: “Is dit 100% waarheid voor mij?” Het gaat hier om jouw eigen waarheid, niet die van anderen. Van alles wat jij zegt, is dit de volledige waarheid (voor jou zelf)?

Dit is geen gemakkelijke opdracht. Sterker nog, het kan erg frustrerend zijn. Leg daarom een euro opzij voor elke keer dat je jezelf betrapt op het niet vertellen van de waarheid. Aan het eind van de week koop je van het geld iets voor jouw eigen persoonlijke ontwikkeling, iets wat echt 100% bij je past.

Laat weten in de comments hoe je dit ervaren hebt. Ik ben erg benieuwd naar je inzichten.

Lees de volledige Weet Wat Je Denkt serie:
Uitdaging 1: het TV dieet
Uitdaging 2: de Pinokkio test
Uitdaging 3: de Petrus Proef

2 Comments

  • Royal Greer juli 16, 2013 at 22:11

    Deze week sprak ik een moeder die me indirect de boodschap vertelde: ‘Ik heb niemand nodig want er is toch niemand die om me geeft.’ Toen ze over haar jeugd zonder ouders vertelde begreep ik dat de situatie zich herhaalt en dat ze die zelf eigenlijk in stand houdt. Haar blik op het leven is gekleurd en daarmee ziet ze alleen onmogelijkheden. Een andere manier van leven is alleen mogelijk als je bereid bent om een ander gezichtspunt in te nemen, en verschillende mogelijkheden te onderzoeken, hoe onwaarschijnlijk ze ook lijken.

  • Mno juli 31, 2013 at 10:43

    Doet me denken aan eigen ervaring dat je enthousiast kan worden over het grotere doel, beoogde resultaat of organisatie, plus het feit dat anderen je vragen of waarderen voor je bijdragen (externe bevestiging?) – maar dat je eigenlijk niet blij bent met de taken die je uiteindelijk hoofdzakelijk aan het doen bent (bijvoorbeeld in mijn geval mensen nabellen, rapporten schrijven, etc.). Ja, het is leuk om bij te dragen aan een doel (of organisatie) waar je enthousiast over bent, maar je eigenlijke werkzaamheden moeten ook leuk zijn. Waarom niet ergens aan werken gericht op een een mooi doel EN tegelijk activiteiten uitvoeren die jij leuk vindt om te doen en bij je passen? Nu zoek ik activiteiten die me ‘flow’ geven (aanrader, lees het boek Flow van M. Csikszentmihalyi) en waarbij ik het resultaat kan waarderen. Een zoektocht naar iets waarbij je blij kunt zijn met het resultaat EN de route er naar toe. Wellicht komt daar de (herkenbare) tegenstrijdigheid uit je voorbeeld uit voort. Herkennen jullie dit ook? Wie heeft zijn flow al gevonden?

Post a Comment

Your email is kept private. Required fields are marked *