Laatst had ik echt tijd vrij gemaakt om een paar blogposts te schrijven. Helaas zat ik verlegen om inspiratie. Gelukkig kreeg ik op dat moment een mailtje doorgestuurd van Jort Bont met interessante statistieken. Dank je Jort, ik heb weer inspiratie!
De website cijfers.net heeft haar bezoekers de volgende vraag voorgesteld:
Waarom werk je eigenlijk?
- “Voor het geld”, zegt 37%.
- “Uit ‘liefde’ voor het werk”, antwoordt 18 procent.
- “Voor het contact met andere mensen, om erbij te horen”, zegt 18%.
- “Omdat het zin geeft aan mijn leven”, beweert 9 procent.
- “Om mezelf te ontplooien”, antwoordt 3%.
- “Om iets te presteren, om creatief te zijn”, zegt 1 procent.
Bron (geplaatst met toestemming van): Cijfers.net
Voor mij zijn vooral de vierde en vijfde van toepassing.
Zingeving
Wat ik doe geeft zin aan MIJN leven. Lees nogmaals: het geeft zin aan MIJN leven, niet HET leven. Als jij zin probeert te geven aan HET leven, dan raak je alleen maar verstrikt in allerlei dogma’s van wat wel en wat niet moet.
Echter, als iets zin geeft aan JOUW leven, dan hoef je het niet uit te leggen aan anderen. Als jij de enige bent die snapt waar je mee bezig bent in JOUW leven, dan ben je er al. Je hebt precies genoeg supporters!
Zelfontplooiing
Voor mij is continue zelfontplooiing inherent aan zingeving (van MIJN leven). Ik wil altijd dingen leren, dingen meemaken en dit kunnen delen met anderen. Deze drie zaken zijn voor mij de rode draad in al mijn werk. Ik heb dat zelf in de hand, want ik wil zelf uitmaken wat ik leer, meemaak en deel.
En jij?
Beantwoord deze vraag voor jezelf. Wees daarbij zo eerlijk mogelijk (en dat is niet makkelijk). Wat is de échte reden waarom je werkt? Laat het weten in de comments.
foto: dechrisdavis
Waarom ik werk… en waarom nu juist dit werk? Mijn werk, grafisch ontwerpen, is mijn plezier. Ik doe het omdat ik dit leuk vind. Het is een erg veelzijdig beroep want op het ene moment ben je bezig met een logo voor een organisatie voor maatschappelijke dienstverlening, het andere moment maak je een programma voor een festival en daarna mag je verder met het maken van een website voor een glaszetter of telecom adviesbureau. Allen totaal verschillend.
Gaandeweg krijg van al deze vakgebieden iets mee, het verrijkt je leven. En niet alleen van de vakgebieden, ook leer je de verschillende mensen kennen. Ik krijg daar eenontzettend rijk gevoel van. En niet in geld, maar in kennis en ervaring. Sinds ik voor mijzelf ben begonnen, nu bijna drie jaar geleden, heb ik geen enkel moment spijt gehad of het gevoel ‘bah-ik-moet-weer-aan-het-werk’. Dit geeft een gevoel van vrijheid.
Dus, waarom ik werk? Uit liefde voor het werk, voor de leuke contacten, om mezelf te ontplooien en vooral om creatief bezig te zijn. Een verschil maken in deze wereld.
Waarom werk ik? Deze vraag heb ik mijzelf gedurende mijn leven al vele malen gesteld.
Hoe ik het ook bekijk. Het komt er steeds op neer dat ik werk voor het geld. Ik ga de deur uit , ik kom van de bank af , ik werk, omdat ik niet wil stelen. Dus moet ik werken voor mijn geld. Ik wil kunnen eten en drinken, ik wil een dak boven mijn hoofd hebben. Ik wil als ik niet werk vrij zijn met een redelijk schoon geweten. Vervolgens wil ik zelf kunnen bepalen hoeveel en wat ik eet en hoe ik woon. Daar is geld voor nodig. Want wie betaald bepaald.
Dus werk ik voor geld……………..
Ik ben werknemer geweest. Ik heb een eigen bedrijf gehad. Steeds staat de verplichting om te werken in relatie tot de verantwoordelijkheid om legaal geld te verdienen. De vraag of ik daar lol aan beleef komt altijd op een tweede of derde plaats.
In 2013 neem ik ontslag en ga ik werken en reizen combineren. leven doe je tenslotte maar 1 keer.
Ik ben bijna 53 en ik besef dat t er niet meer ver vanaf om deze strijd
Er moet natuurlijk brood op de plank komen maar je kan in bepaalde mate wel bepalen hoeveel en wat je er voor over hebt. Wil je echt iets doen wat je graag doet maar misschien minder goed betaald of ga je voor de poen? of een combinatie van de 2, ideaal natuurlijk. Dat maakt iedereen voor zichzelf uit. Maar wat ik niet goed begrijp is dat sommige mensen blijkbaar heel hun leven hetzelfde doen ook al doen ze het niet zo graag. Vind eigenlijk dat je best om de 5 jaar van werk verandert, voor jezelf om uit je cocoon te komen en nieuwe ervaringen op te doen, dat houdt het leven spannend, maar ja, dat is mijn mening en blijkbaar niet van vele andere (bange) mensen.
Groetjes
Toen ik nog werkte ( voor 2004) deed ik dat op de eerste plaats voor het geld. Mijn geluk daarbij was dat ik het leuk vond, fijne collega.s had en het graag deed.Het 1e waar ik werkte ging failliet
. En het 2e waar ik werkte, werd ik zelf ziek 
.( hart+longen) . Na ongeveer 1 jaar revalidatie, gaan werken met beperking( WSW dat houdt in met behoudt van je ziektewetuitkering werken en er wordt rekening met je gehouden) Maar je zit in een traject en zodra de 2 jaar om zijn en een baas je regulier moet aannemen, doet ie dat vervolgens niet. Grrrr je voelt je gebruikt.Ik vond het fijn werk, het paste echt bij mij en wat ik nog kon. Toen zat ik dus thuis, wat nu?? Een nieuw traject kon niet en er was een wachtlijst van 3 jaar. Regulier wilde me niemand ik was een te groot risico. Maar de oplossing was nabij ( zeg ik sarcastisch)door het nietsdoen( geen beweging) werd ik weer zo ziek dat ik weer geopereerd moest worden . En daarvan ben ik nu herstellende . Het gaat heeeeel erg langzaam vooruit en dat frustreerd. Ik wil graag werken maar ik moet het dan ook wel aan kunnen. En wees eerlijk, iedereen gaat over z’n grenzen. Vooral wanneer het leuk is. En dat moet ik nou juist voorkomen. Ik weet niet waarom ik het hier neerzet, maar hetgeen ik las vond ik niet zo fijn om te lezen. Je hebt niet altijd de keuze om te doen wat je wil.Dus moet je heel creatief zijn om er achter te komen wat je wel nog kunt en ook nog leuk vind . Of in mijn geval echt een stap terug doen en leren waarderen dat je uberhaupt nog kunt deelnemen aan het werkproces.En daar krijg je onvoldoende hulp bij van de instanties die je toch graag zien gaan werken Ik denk het onder de mensen zijn, leuke collega’s dus, is voor NU het belangrijkste om te vinden, want thuis ga je ook kapot van de eenzaamheid.Misschien geen verhaal voor deze site maar ik moest het kwijt.
Met Vriendelijke Groet; José
Beste José
Bedankt voor je openhartige verhaal. Erg vervelend en uitdagend de situatie waarin je zit! Zou het een idee zijn om naar een locatie van http://seats2meet.com te gaan bijvoorbeeld? Daar kan je gratis flexwerken: zo kom je onder de mensen en kan je tegelijkertijd solliciteren of aan je businessplan werken. Wellicht is dat iets? In ieder geval heel veel succes met het herstellen!
groeten
Bertil
Waarom ik werk? Omdat het maatschappelijk bepaald is dat het moet en omdat er geld binnen moet komen natuurlijk. Ik heb geen hekel aan werk, maar het is nergens echt leuk en voldoening heb ik er allang niet meer uitgehaald.
klopt……heb dit ook al jaren…en als je dan een functie wordt teruggehaald denk je helemaal….voor wat of wie doe ik dit eigenlijk…wil stoppen,ben 42 jaar….nu nog lkkr vitaal en genieten,durf de stap niet te zetten….
Eerst omdat het zo hoorde en om mijn geld te verdienen. De eerste tijd vond ik het nog wel leuk ook. Inmiddels ben ik 53 jaar, heb ik verschillende functies gehad en heb ik het wel gezien. Nu werk ik voor het geld, ik vind er niets meer aan. Een andere baan gaat op mijn leeftijd niet meer lukken. Wij zijn met z’n 2-en, hebben onze hypotheek afgelost en zetten nu ruim de helft van ons salaris opzij. We hopen over ongeveer anderhalf jaar te kunnen stoppen.