Jij hoort namelijk bij de elite. Maar niet zomaar een elite. Jij hoort bij de top-elite, de elite der eliten. Jij bent eliter dan wie dan ook, jij bent het aller-elitest van iedereen! Het gezelschap waar jij onderdeel vanuit maakt is zo ongelooflijk select, dat er echt maar plaats is voor één held… en dat ben jij!

Ja, jij bent uniek. In jouw wereld sta jij aan de top. En daar zou je best eens wat meer van mogen profiteren. Jij staat aan het roer van jouw leven. Durf dan ook te sturen. Durf te ontdekken wie jij nu écht bent. Laat al je kwaliteiten en capaciteiten tot zijn recht komen.

Om dat te realiseren heb je wel vrijheid nodig. Die vrijheid geeft je de ruimte om jezelf verder te ontwikkelen en te ontplooien.

Heb je echter het gevoel dat je belemmerd wordt in die vrijheid, dan moet je juist die vrijheid terug nemen. Ja, dat mag, want dit is jouw wereld. Jij bent de elite en jij mag dat bepalen. En het is heel simpel… het begint met twee magische woorden. Je mag in de comments raden welke dat zijn!

Ik heb het over de Occupy movement.

Het is een ongestructureerde organisatie. Dat is iets geheel van onze tijd. De ene Occupier zal een iets ander verhaal vertellen dan de ander. De een gelooft wel in een controlling elite, de ander focust meer op het falen van het toezichthoudend overheidsapparaat. Wat de Occupy leden bindt is dat ze het oneens zijn met de huidige manier van beleid en zaken doen. Met hun actie brengen ze niet alleen een discussie teweeg, het is tevens een wake-up call voor mensen om zich nader te verdiepen in wat er nu echt gaande is. En ook dat kan ik alleen maar aanmoedigen.

Toch schaar ik me niet onder deze mensen… en wel om deze reden:

Dingen moeten anders! Daar ben ik het helemaal mee eens. De demonstranten vragen aan de overheid, de bankenwereld en het globale bedrijfsleven zich te veranderen. Helaas hebben deze twee de afgelopen decennia al te vaak laten zien dat ze dat toch niet doen. Als ze al iets doen, is het meestal slechts een cosmetische verandering. Het onderliggende falende systeem continueert.

De oplossing gaat niet komen van de bankenwereld, de overheid of het bedrijfsleven. De oplossing gaat ook niet van het volk komen…

De oplossing komt namelijk van het individu. Elk individu op zijn/haar eigen manier, vroeg of laat. Een individu die voor vrijheid kiest. Een individu dat niet strijdt tegen de grote machten, maar zich vanzelf losweekt van de invloed van deze organisaties.

Ja, ik heb het over de zelfstandige ondernemers. Zelfstandige ondernemers kiezen voor hun eigen vrijheid en dragen bij aan de creatie van een betere wereld. Zelfstandige ondernemers willen niet langer afhankelijk zijn.

• Ze zijn steeds minder afhankelijk van de bankenwereld; een lening afsluiten voor beginnende zelfstandige ondernemer is bijna onmogelijk. Toch zijn zij in staat met steeds minder monetaire middelen steeds grotere projecten op te starten dankzij crowdfunding, crowdsourcing, en barter.

• Ze zijn steeds minder afhankelijk van de overheid: pensioenopbouw moeten ze zelf regelen. Wellicht altijd een betere optie dan verplicht geld afdragen aan pensioenorganisaties die nu al aangeven dat ze niet aan hun verplichtingen kunnen voldoen.

• Ze zijn steeds minder afhankelijk van de grote bedrijven; zelfstandige ondernemers hebben geen aandeelhouders die winstmaximalisatie prioriteit geven boven de core business. Daarnaast richten steeds meer zelfstandige ondernemers huin business op andere zelfstandige ondernemers en dit is een groeiende markt.

Ik ben van mening dat zelfstandige ondernemers de oplossing vormen voor het steeds groter wordend financieel en economisch probleem. Tezamen halen zij langzaam de support weg van het huidige falende systeem. Dit systeem zal zich uiteindelijk wel moeten aanpassen. Het begint bij het nemen van de eigen verantwoordelijkheid van het individu.

Klinkt dit idealistisch? Wellicht. Aan de andere kant, het is al een beweging die zich in gang heeft gezet. De vraag is daarom niet: “Wat vindt jij?”. De vraag is: “Wat doe jij?”

Foto: Joost J. Bakker

Ik zeg ‘wederom’ omdat dit niet de eerste keer was dat ik dat dacht. Ook bij mijn stage-na-de-studie in Madrid merkte ik dat ik veel liever met mijn eigen projecten bezig was. Al snel besefte ik dat er een rode draad door al mijn voorgaande banen liep: ik was altijd op zoek naar schrijfklussen. Ik deed geregeld mee aan schrijfwed-strijden en vond andermans schrijf- en spelfouten tenenkrommend.

Op zoek naar freelance werk
Daarom besloot ik, nog tijdens mijn werk in Manchester, een manier te vinden om met mijn schrijfsels geld te verdienen. Ik had al eerder een reisartikel geschreven voor Down Under Magazine, dus ik beschikte al over een portfolio, al was deze erg dun.

Maar hoe kreeg ik het voor elkaar om Nederlandse teksten of artikelen te schrijven vanuit Manchester, en hier ook nog betaald voor te krijgen? Ik kon niet bij de redactie van een tijdschrift gaan zitten en ook niet op kantoor bij een reclamebureau. Ik zat immers in een ander land. Het moest dus op afstand.

Al snel kwam ik op de website Freelance.nl terecht. Dit was –en is volgens mij nog steeds– de grootste marktplaats voor freelancers in Nederland. In plaats van me op een bepaald vakgebied (journalistiek, marketing, vertalen) te storten, reageerde ik op alle opdrachten die ik voorbij zag komen.

Mijn eerste klus
Na veel afwijzingen had ik eindelijk beet: een groot internetmarketingbureau gaf me de kans om website-teksten voor hun klanten te schrijven. Ik rondde de proefopdracht succesvol af en kreeg meteen leuk betaald voor de teksten.

Ik besloot open kaart te spelen en vertelde mijn contactpersoon bij het internetmarketingbureau dat ik nog een fulltime baan had. Ook vertelde ik dat mijn vriendin op Gran Canaria een masterstudie wilde volgen en dat we daarheen zouden verhuizen. Op mijn vraag of er genoeg opdrachten zouden zijn om op Gran Canaria niet naar werk te hoeven zoeken, kreeg ik geen duidelijk antwoord.

Het was dus kiezen. Óf naar traditioneel werk zoeken en na werktijd blijven bijbeunen tot ik het wel aandurfde om zelfstandig te worden, óf gewoon in het diepe springen. Je raadt het al: het werd het laatste. En het ging goed, want doordat ik opdrachten sneller afhad, liet ik zien over genoeg tijd te beschikken en kreeg ik nieuwe opdrachten. Vanaf de eerste maand liep het als een trein. Wow, ik was gewoon professioneel webtekstschrijver!

Werken vanaf het strand
Wat een ideale baan, vertelde ik mezelf keer op keer. Ik woonde op Gran Canaria, het eiland van de eeuwige lente, en werkte op mijn eigen tempo aan teksten waar ik goed voor betaald werd. Als ik even inspiratie nodig had, trok ik mijn zwembroek aan en liep ik in 5 minuten naar het strand voor een frisse duik in de Atlantische Oceaan. Met gemiddeld vijf uur werken per dag kon ik prima leven. Ik grapte soms dat ik met vervroegd pensioen was.

In deze beginperiode leerde ik veel over Search Engine Optimization (SEO) en kreeg erg nuttige feedback. Ook vond ik nieuwe opdrachten via Freelance.nl. Het leven als ZZP’er was rozengeur en manenschijn. Totdat de crisis toesloeg. Er was ineens veel minder geld voor zoekmachine-optimalisatie en de concurrentie van nieuwe tekstschrijvers werd steeds groter. Ik moest ineens veel harder werken om opdrachten binnen te slepen en zag in dat dit niet het werk is dat ik voor de rest van mijn leven zou willen doen.

In 2010 raakte ik erg geïnteresseerd in het ondernemerschap, mede dankzij een boek dat ik las: The 4-Hour Workweek. Omdat ik al volgens de basisbeginsels van dit boek werkte, kreeg ik hiermee inspiratie voor een nieuwe website over werken vanuit het buitenland. Het bloggen voor deze site blijkt erg verslavend, ik doe er interessante nieuwe contacten mee op en ik verdiep er mijn kennis over internetmarketing mee. Ook heb ik nieuwe inkomstenbronnen aangeboord, onder anderen met mijn e-book.

Wat jij hiervan kan leren
Als jij niet tevreden in je huidige baan bent, meer vrijheid wilt en je creatieve ideeën de ruimte wilt geven, is voor jezelf beginnen misschien wel verstandig. Maar zorg dan wel dat het in iets is waar je veel passie voor voelt. In mijn geval was dat schrijven. Ik wist dat ik het kon en al op het juiste niveau zat, maar miste alleen nog de contacten en de reputatie.

Waar voel jij passie voor? Wat voelt goed? Waar liggen jouw talenten? Als je hierin voor jezelf begint, kun je alleen maar slagen. Hier is wel een sprong in het diepe voor nodig. Spaar daarom genoeg geld om een financieel vangnet te hebben en máák die sprong gewoon. Je kunt beter spijt hebben van dingen die je gedaan hebt dan van dingen die je nooit hebt durven doen.

Maak je ook niet teveel zorgen over de details. Ik ging me ná het scoren van mijn eerste opdracht pas bezighouden met het ontwerpen van een sjabloon voor mijn facturen, belastingzaken en VAR-verklaringen. Laat die dingen je absoluut niet tegenhouden: focus jezelf op je core business!

Dat is een nobel streven. En het geldt zeker voor ondernemers. Je moet af en toe lange adem hebben om iets te realiseren.

Echter… het wil niet zeggen dat je altijd blindelings moet doorgaan met iets dat niet werkt. Het wil niet zeggen dat je hetzelfde moet blijven doen als iets op langere termijn desastreus is voor je. Het wil niet zeggen dat je op hetzelfde pad moet blijven, terwijl je weet dat dit niet het juiste voor je is.

Helaas heeft het woord stoppen een nare bijsmaak. Het lijkt wel een dogma te zijn geworden. Als je ergens mee stopt, dan ben je een quitter. Als je ergens mee stopt, dan ben je zwak, want dan kon je het niet aan.

Maar is dat wel zo?

Je kunt het ook vanuit een ander perspectief bekijken: Het getuigt juist van moed en inzicht om te durven stoppen met iets. Een mens is altijd in verandering. Je interesses veranderen naarmate je ouder wordt. Als jij met veel plezier een bepaalde carriere bent begonnen, wil dat niet zeggen dat je het nu nog steeds leuk moet vinden.

Helaas zijn we daar nog niet van overtuigd in ons land. Volgens statistieken zijn 70% van de werknemers ongelukkig op hun werk… en ze blijven zitten waar zitten, lekker te maintiendraien. Je zou toch op zijn minst denken dat deze 70% heel hard aan het solliciteren zou moeten zijn. Dat zou dan een enorme impuls geven aan de beweging op de arbeidsmarkt… en dan heb ik het niet eens over zzp-er of ondernemer worden.

Wat weerhoudt deze mensen? Is het angst? Wanneer weet je eigenlijk dat het juist is om ergens mee te stoppen?

In feite is dat heel makkelijk en moeilijk tegelijk… Je moet namelijk echt naar jezelf gaan luisteren. En om dat te doen moet je je hersens even uitzetten. Je hersens zijn ongelooflijk krachtig. Zo krachtig zelfs dat ze makkelijk jouw onderbuikgevoelens overklassen. Je kunt jezelf op rationeel gebied volledig van iets overtuigen, maar als je je gevoel er niet bij betrekt, dan loop je grote kans dat het misloopt.

Probeer het eens. Stop even met nadenken. Wat wil je nu echt? Waar loopt jouw hart vol van?

Zet je hersens weer aan en vertel het ons in de comments!

foto: cabbit

Al jaren wilde ik voor mezelf beginnen, ik wist alleen nog niet wat ik wilde doen. Totdat ik een artikel over professional organizing las en leerde dat er geld te verdienen valt met het ordenen van andermans werkplek, agenda en/of computer. Dát was nou iets dat ik zou kunnen, dat me leuk leek om te doen én er was ook nog eens markt voor. Maar… zou ik het echt aandurven?
Er volgde een periode waarin de ondernemingsplannen een sluimerend bestaan leidden. Totdat een bevriende collega me vertelde over háár idee om professional organizer te worden. We besloten de handen in elkaar te slaan en niet lang daarna was Goed Georganiseerd professional organizers een feit.

Maar al snel bleek dat vier dagen in loondienst werken en daarnaast een nieuw bedrijf op poten zetten, me niet goed afging. Dus nam ik de eerste stap: parttime ontslag. Voor mijn gevoel was dat het echte begin van mijn ondernemerschap. En zoals dat gaat, begon vanaf dat moment de boel ook echt te lopen. De eerste echte klanten dienden zich aan, de lokale radio wilde een interview en beetje bij beetje werd het een echte business.

Ruim een jaar later had mijn collega haar ondernemingsplannen opgegeven en was Goed Georganiseerd een eenmanszaak. En zoals je dat af en toe doet, als ZZP-er en als dromer, ging ik eens zitten voor een visualisatie van het’ Grote Succes’. Ik stelde me voor dat ik mijn volledige ontslag zou indienen, hét teken dat Goed Georganiseerd succesvol was. En terwijl ik daar zat met gesloten ogen, besefte ik meteen dat het nooit zou gebeuren zolang ik in loondienst bleef. Zolang ik ook tijd en energie aan mijn toch wel veeleisende baan moest besteden (en dat deed ik volop), zou de eigen zaak altijd op plan twee komen. Mede omdat het zo’n leuke baan was, binnen een leuke organisatie en met fijne collega’s. Met andere woorden, om mijn droom te verwezenlijken moest ik eerst datgene doen waar ik over droomde: ontslag nemen. Ik hoefde er niet lang over na te denken. Ook al zou ik de collega’s missen, ik wilde er echt voor gaan. En dat betekende dat ik moest kiezen, want delen lukte niet.

Nu, ruim anderhalf jaar verder, kan ik de balans opmaken. Het zelfstandig ondernemerschap biedt me geen absolute vrijheid. Sterker nog, het is nu hard werken om voldoende klanten binnen te krijgen en in het weekend doorwerken is eerder regel dan uitzondering. Gelukkig wist ik dat vooraf al. Ik wist ook dat daar tegenover staat dat ik wel mijn eigen dingen doe, dingen waar ik mezelf in kwijt kan. Ik leer continu bij en blijf nieuwe ideeën bedenken om mensen te helpen als ze de chaos de baas willen worden. En daar geniet ik elke dag weer van.

Of ik altijd zelfstandig ondernemer zal blijven? Ik weet het niet. Misschien kies ik over zoveel jaren weer voor de veiligheid van een baan. Ik vermoed dat het vinden daarvan heel wat lastiger zal worden dan het ontslag nemen ooit is geweest. Want dat ging bijna vanzelf.

Patricia Gorissen

www.goed-georganiseerd.nl

Jouw verhaal ook op Neem Ontslag? Stuur een e-mail naar info[@]neemontslag.nl